سفارش تبلیغ
صبا
منوی اصلی
مطالب پیشین
تدبر در قرآن
آیه قرآن
لینک دوستان
خبرنامه
 
آمار وبلاگ
  • کل بازدید: 1196184
  • بازدید امروز: 572
  • بازدید دیروز: 667
  • تعداد کل پست ها: 1247
  • ****

نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید    ( 1106 )                                                                       

آدرس این وبلاگ در تلگرام  َ        

https://telegram.me/adabvaerfan

ســوره 21 : انبیاء ( مـکّــی ـ 112 آیه دارد ـ جزء  هفـدهـم ـ صفحه 322 )


( قسمــت چهاردهم )


اسـرار حقیقـت


 

 

 ( جزء هفدهــم صفحــه 325 آیه 42 )

بسم الله الرحمن الرحیم 

قُلْ مَن یَکْلَؤُکُم بِاللَّیْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمَنِ بَلْ هُمْ عَن ذِکْرِ رَبِّهِم مُّعْرِضُونَ


   ترجمــه لفظــی آیــــه شریفـه :

 

بگو چه کسى شما را شب و روز از [عذاب] رحمان حفظ مى ‏کند

[نه] بلکه آنان از یاد پروردگارشان روی گردانند



 نگاهی ادبی و عرفانی به آیه شریفه :

 

برخی مفسران در معنیِ این آیت گفته اند :

برداشتنِ تهمت از سوابقِ خدمت در دین ،

رکنی عظیم ، و تکیه بر تقدیر حقّ ،

و اعراض از قدرتِ تدبیرِ خود ،

صراطی است مستقیم !

بگذاشتنِ اختیار ، به صدقِ افتقار ،

نقطه ی پرگارِ طریقت است ،

و خود را به حقّ سپردن ،

و دستِ اعتماد به ضمان او زدن ،

مدار اسرار حقیقت است !

زیرا ؛ دار و گیر ، و نواخت و سیاست ،

و تاج و تاراج ؛ همه به دست او ،

و به حکم اوست ،

یکی را در صدرِ عزّت نشانَد ،

و دیگری را در نعلِ ذلّت !

یکی را بر بساطِ لطف ؛

و دیگری را زیر تازیانه‌ ی قهر می آورَد !

آدمِ خاکی را از خاکِ مذلّت بر می کشد !

و از راه تفضّل و کرم ،

به اوجِ همت و عظمت می نهد !

و ابلیسِ رانده ی درگاه را ؛

از عالَم عِلوی در می کشد ؛

و بر سر چهار سوی ارادت به عقوبت می کشد !

 

موسی ابن عمران چون به طلب آتش می رفت ؛

شبانی بود با یک تخته گلیم ،

و چون باز گشت ، پیغمبری بود کلیم !

بلعمِ باعورا که به کوه بر می شد ؛

به صورت ، در میان قوم خود ولیّ بود ؛

ولی چون بازگشت سگی بود به حکم صفت !

 

چه ؛ خداوند ، اسرارِ ربوبیتِ خود را جایی آشکار کند ؛

که سیمرغِ عقل های بشری آن جا پَر نزند !

که همه جا ترازویِ عدل در دست او ،

و حکم  ؛ حکمِ اوست !

 



موضوع :


نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید                                                             

آدرس این وبلاگ در تلگرام  َ        

https://telegram.me/adabvaerfan

سوره 22 : حج ( مدنی ـ 78 آیه دارد ـ جزء  هفدهم ـ صفحه 332 )

 


عهـدِ سجـود

 

 ( جزء هفدهم صفحه 341آیه 77 )

بسم الله الرحمن الرحیم 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ارْکَعُوا وَاسْجُدُوا وَاعْبُدُوا رَبَّکُمْ وَافْعَلُوا الْخَیْرَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ

مَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ


   ترجمه لفظی آیه شریفه :

 

اى کسانى که ایمان آورده ‏اید رکوع و سجود کنید و پروردگارتان را بپرستید

و کار خوب انجام دهید باشد که رستگار شوید



 

نگاهی ادبی و عرفانی به آیه شریفه :


 

در این آیت به زبان اشارت می فرماید :

خداوند مؤمنان را رکوع و سجود فرمود ؛

و سپس فرمود : وَاعبُدُوا رَبُّکُم ...

یعنی اگر بلای دنیا و محنت روزگار را شربتی سازند ؛

و بر دست ناتوانیِ تو دهند ؛

روی تــُـــرش نکنـــــــــی ،

و بار بلا را به جان و دل کشی ،

و شربتِ محنت نوش جان کنی !

به شکرانه ی این که تو را به خدمت خود فرمود ؛

و بر حضرتِ نماز و مقامِ راز بداشت ؛

 

و نیکو نگر تا به این طاعت و عبادت ؛

منّتی ننهی ، و به حقیقت دانی که ؛

جمله طاعت ها و عبادت ها و کردارها و گفتارهای فرزند آدم ؛

از ابتـــدای وجـــود تا آخـــــــــر عهــــد سجــــــود ؛

در مقابل کمال و جلال الهی ؛

به ارزشِ دوکِ چرخ ریسیِ پیرزنان نیست ،

و خداوند به فضل و کرم خویش ،

این مشتی خاک را به درگاه خود خواند ؛

و بساطِ انبساط ، به لطف خود بسط کرد ؛

وگرنه این سیه گلیمِ وجود ،

و این ذرّه خاکِ ناپاک را کَی زهره ی آن بودی ؛

که قدم بر حاشیه ی بساط پادشاه جهان نهادی ؟

پس سزای خاک آن است که ؛

با حالت عجــــز و انکسار گوید :


ما خود ز وجود خویش تنگ آمده ایم


وز روی قضا بر سر سنـــگ آمده ایم


در دهــــــر چنین گلیــــم بدبختی را


مــا از سیـــه ای بجای رنگ آمده ایم

 

 



موضوع :


نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید    ( 1162 )                                                        

آدرس این وبلاگ در تلگرام  َ        

https://telegram.me/adabvaerfan

سوره 23 : مؤمنون ( مدنی ـ 78 آیه دارد ـ جزء  هیجدهم ـ صفحه 332 )


  ( قسمت شانزدهم )


سـرمنـزلِ معشـوق


 

   ( جزء هیجدهم صفحه 348 آیه 99 ) 

بسم الله الرحمن الرحیم   

حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ

 

    

   ترجمه لفظی آیه شریفه :

 

( آنها همچنان به راه غلط خود ادامه می‏دهند) تا زمانی که مرگ یکی از آنان فرا رسد

می‏ گوید : پروردگار من ! مرا باز گردانید !


 نگاهی ادبی و عرفانی به آیه شریفه :

 

مرگ دو فسم است :

مرگ کرامت ، مرگ کراهت ،

مرگ کرامت ، مؤمنان راست ،

مرگ کراهت ، کافران راست ،

در مرگ مؤمن گویند :

ای نفس مطمئنه بسوی خداوند باز گرد ،

و کافر را گویند :

امروز عذاب رسوائی سزای شما است !

که نا حق می گفتید ،

و از آیات الاهی سر باز می زدید !

 

 

مؤمنان را فرشته ی رحمت ؛

با هزاران رَوح و راحت و بشارت و کرامت گوید :

دل تنگ مباش و نترس ،

و فرشته ی عذاب ، کافران را گوید :

عذاب سوزان را بچشید !

اگر کسی گوید مؤمن با آن همه کرامت و رفعت و منزلت ،

چرا از مرگ کراهت دارد ؟

جواب آن است که کراهت وی نه از مرگ است ،

بلکه از فوت لذت خدمت حق است ،

چون بر مؤمن هیچ کرامت و نعمتی ؛

مانند خدمت و ذکر حق نیست !

 

در خبرها آورده اند که :

یکی از پیامبران هنگام مرگ گریه می کرد ؛

او را وحی آمد که از مرگ می نالی ؟

و مرگ نخواهی ؟

گفت : نه چنین است !

بلکه گریه من بدین علت است که ؛

دیگران ذکر تو گویند و من پس از مردن نتوانم !

 

و نیز گفته اند که :

نفس مؤمن روزگاری با روح مخالطت افتاده ،

و به وی اُنس گرفته ،

به وقت مرگ ؛ نفس از جدایی روح کراهت دارد ؛

نه روح از جدائیِ نفس !

 

از این لطیف تر این که :

نفس که می نالد ، نه از مرگ می نالد ؛

بلکه وی را به روح غیرت می آید ؛

که او به سرمنزل معشوق می رسد ؛

و شبِ فراقش به آخر می رسد ؛

و بامداد وصال دمیده ؛

و سوز عشق را مرهم دیده ؛

ولی نفس را به خاک می دهند !

که از خاک آفریده شده !



موضوع :


نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید    ( 1159 )                                                        

آدرس این وبلاگ در تلگرام  َ        

https://telegram.me/adabvaerfan

سوره 23 : مؤمنون ( مدنی ـ 78 آیه دارد ـ جزء  هفدهم ـ صفحه 332 )


  ( قسمت سیزدهم )


دل خستــه

 

 

   ( جزء هفدهم صفحه 345 آیه 57 ) 

بسم الله الرحمن الرحیم  

إِنَّ الَّذِینَ هُمْ مِنْ خَشْیَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ


   ترجمه لفظی آیه شریفه :

 

آنان که از خوف پروردگارشان بیمناکند


 نگاهی ادبی و عرفانی به آیه شریفه :

 

اگر در معنی این آیت تأمل شود ؛

این معنی بدست می دهد که ؛

مطیع ، بر طاعت خویش ؛  ترسان تر است

از عاصی در معصیت خویش !

 

چنان که فرمود :

وَ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِیعاً أَیُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ

 

ای مؤمنان ؛ شما که مطیعانید و شما که عاصیانید ؛

همه با کمال تضرع و زاری ؛

به درگاه حضرت باری باز آئید ؛

و با حالت عجز و انکسار از ما آمرزش خواهید ؛

تا شما را در پرده ی رحمت خویش بپوشیم ؛

خداوند فرماید : عجب دارم از تهی مغزی که ؛

شب دو رکعت نماز گزارد ؛

و روز گره خودبینی بر پیشانی افکند ؛

و منّت هستی خویش را بر آسمان و زمین نهد!

و ذرّات وجود او با او گوید :

تو چه می گوئی ؟ تو کِی هستی ؟

نشنیدی بلعم باعورا را که اسم اعظم میدانست ؛

با آن همه مقــــــام و بزرگی ،

بر تویله ی سگان بستند ؟ !

و تو یک شب دو رکعت نماز خواندی ؛

روز دیگر خواهی که عالَم از حدیث نماز تو پر شود ؟

ای بیچاره ؛ بنده ی بزرگ خداوند ؛

شب و روز سر به سجده ی اخلاص گذارَد ؛

آن گاه همه را به آب بی نیازی فرو گذارد !

و با دو دست تهی بر سر کوی شفاعت رود ،

و گــویــــد :

یَآ أَیُّهَا الْعَزِیزُ مَسَّنَا وَ أَهْلَنَا الضُّرُّ وَ جِئْنَا بِبِضَـاعَةٍ مُّزْجَاةٍ


الهـــی ؛

آمدم با دو دست تهی !

سوختــــــــم به امیــــــد روزبهی !

چه شود اگر بر این دلِ خسته ام مرهم نهی ؟


 

عَجِّــــل عَلی ظُهُـــورِک



موضوع :


نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید    ( 1158 )                                                           

آدرس این وبلاگ در تلگرام  َ        

https://telegram.me/adabvaerfan

سوره 23 : مؤمنون ( مدنی ـ 78 آیه دارد ـ جزء  هفدهم ـ صفحه 332 )


  ( قسمت دوازدهم )


مِحنـت یا محبّـت



 

   ( جزء هفدهم صفحه 345 آیات  55 و 56 ) 

بسم الله الرحمن الرحیم   

أَیَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مَالٍ وَبَنِینَ

نُسَارِعُ لَهُمْ فِی الْخَیْرَاتِ بَلْ لَا یَشْعُرُونَ


   ترجمه لفظی آیه شریفه :

 

آنها گمان می‏کنند اموال و فرزندانی که به آنان داده‏ ایم

برای این است که درهای خیرات را به روی آنها بگشائیم؟!

(چنین نیست) بلکه آنها نمی فهمند!

 

 

محنت و محبّت ظاهـراً شبیـه همند !


 

نگاهی ادبی و عرفانی به آیه شریفه :

 

این خواجگان دنیا دار ؛

نفس پرور ، خلق پرست ؛

ردای تکبر بر دوش نهاده ،

و مست شهـوت گشته ،

چه ؛ پندارند که دنیا ایشان را کرامتی است ؟

یا کثرت مال و فرزند ایشان را سعادتی است !

نــــه ! هرگـــــز ! چنین نیست !

آنها خبر ندارند که چون طلیعه ی لشکر نعمت در رسد ؛

همه درگاه بیگانگان طلبد !

و پرچم شقاوت با خود بَرَد !

و داغ بیگانگـــی نهد !

لیکن چون طلیعه ی لشکر محنت در رسد ؛

همه زاویه ی عزیزان طلبد !

و گِرد سرای دوستان گردد !

از بهر آن که محنت و محبّت به شکل ظاهر مانند همند !


فرعون را چند سال ملک و عافیت و نعمت دنیا داد ،

و در آن با وی دریغ نرفت !

لیکن اگر ساعتی درد و سوز موسی را خواستی ؛

به وی نـــــــدادی !

که او سزاوار جمال آن درد نبود !

چنان که آن ساعت که ارّه بر فرق زکریّا نهادند ؛

اگر کسی از او پرسیدی که چه خواهی ؟

از ذرّات وجود او فریــاد عشق برخاستی ،

و گفتی : آن خواهم که تا ابــــــــد بر فرقم همی راند !


تا زِیَـــم بنــــدگیِ بنــــدِ قبــایِ تو کنم !


وین سلامت همه در کار بلای تــو کنم !

 

 

عَجِّـــل عَلی ظُهُـــــــورِک



موضوع :


   1   2      >
طول ناحیه در قالب بزرگتر از حد مجاز


* *