سفارش تبلیغ
صبا
منوی اصلی
مطالب پیشین
تدبر در قرآن
آیه قرآن
لینک دوستان
خبرنامه
 
آمار وبلاگ
  • کل بازدید: 1127699
  • بازدید امروز: 129
  • بازدید دیروز: 526
  • تعداد کل پست ها: 1224
  • ****

نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید ( 768 )                                             


ســوره 8 : انفـــال ( مـدنـی ـ 75 آیه دارد ـ جزء نهم ـ صفحه 177 )


    ( قسمــت پانــزدهـــم )


گنــج فضـــل


 

 ( جزء نهــم صفحه 180آیه 33 ) 

بِســـمِ اللّهِ الـرَّحمــنِ الــرَّحیــم

وَ مَا کَانَ اللّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ وَأَنتَ فِیهِمْ وَ مَا کَانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ

 

تفسیـــر لفظـــی :

 

تا تو در میان آنان هستى خدا بر آن نیست که ایشان را عذاب کند

و تا آنان طلب آمرزش مى‏ کنند خدا عذاب‏ کننده ایشان نخواهد بود

 

تفسیر ادبی و عرفانی : \ بخش دوم ]

 

هرچند محمد مصطفی (ص) ؛

گنــــج فضــــــل و خزینه ی رحمت بود ؛

هرچه او را بایست ، برای امت بایست ،

و هر شربتی که به قهــــــــر نوش کرد ،

از بهر غــــم و تیمــــار امّــــت کرد ،

و هـــــــــر بــــــــــلائی که کشید ؛

بهر آســــــایش امت کشید !

از این جهان که رفت ؛ در غم امت رفت ،

و فــــــــردا که ســـــــر از خــــــاکدولت برآرد ؛

در غــــم و تیمـــــــــارامت برآرد !

 

با یاد تـــو زیر خاک من خواهم شد


با درد تو سر ز خاک در خواهم کرد


و خداوند به ازاء این رأفت و رحمت ؛

او را نــــوازش و اعـــــــــــــزاز کــــــــرد ،

و فرمـــــــــود :

ما عیسی را به آسمان بردیم تا هیچ یک از بت پرستان ؛

بر موکب دولت او در نیـــــــــاینـــــــــد !

و آرامگاه موسی را در زمین پنهان کردیم ؛

تا جهـــودان ، روی زینهــــــــــار نبینند !

[ و اینک صهیونیست ها ؛

برای تصاحب آن شهر و منطقه بهانه ای نداشته باشند ! ]

لکن شخص عزیز و نهاد کریم تو را ای محمد ؛

به ارض مدینـــــــــــه فــــــــــــــرود آوردیـــــــــم ؛

تا امت تو تا قیامت از عذاب گور ایمن باشند !

که ما گفتیم : تا تو در میان ایشان باشی ؛

آنــــان را عـــــــــذاب نکنیــــــــــم .


ای محمّـــــد ؛

 

ما مدینه را سراپرده ی امن امت تو ساختیم ،

هرکه به زیارت تو آید ؛ در پرده ی عنایت تو آمده ،

و هرکه در این خاک فرو شد در حمایت رحمت توست .


که : ما اَرسَلنـــــــاکَ اِلاّ رحمةً للعـــالَمین


 

دریـــــای جمـــــــــال


ســر زلفت به کنــــاری‌ زن و رخســـار گشــا 

تا جهان محـــو شود ، خرقه کشد سوی‌ فنا


به سر کوی‌ تو ای‌ قبله‌ی‌ دل! راهی‌ نیست

ورنـــه هرگز نشـوم راهی‌ وادی‌ِّ مِنـــا (1)

از صفـــای‌ گل روی‌ تـــو هر آن کس برخورد

بَر کَنَدْ دل ز حریـــم و ، نکُند رو به صفــا (2)

طـاق ابروی‌ تو محرابِ دل و جان من است

من کجـــا و تـو کجا ؟ زاهد و محـــراب کجـا؟

ملحد و عــارف و درویش و خراباتی‌ و مست  

همه در امْــــرِ تــــــو هستند و تو فرمانفرما

خرقه‌ی‌ صوفی‌ و، جامِ می‌ و، شمشیر جهاد

قبله‌گاهی‌ تــــو و این جمله همه قبـــله ‌نما

رَسَــم آیــا به وصــالِ تـــو که در جـــان منی‌

هجـــر روی‌ تـــو که در جان منی‌، نیست روا!

 

ما همه موج و تو دریای‌ جمالی‌، ای‌ دوست!

موجْ دریــــاست ، عجب آن که نباشد دریـــا!


     [ دیوان امام خمینی (ره) ص 43 ]

---------------------------------------------------------------------------------------

 (1) ـ «مِنى» منطقه‌اى است در کوهستان شرقى مکّه ، در سر راه «عرفات»

که حج گزاران ، روز دهم ذى حجّه ، در آن قربانى می‌کنند.

(2 ) ـ «صفا» بلندى صخره‌اى است ، میان کعبه و کوه ابوقبیس و موازى «مروه» ،

هفت شؤط (بار) سعى میان صفا و مروه ، از جمله‌ى مناسبک حج و عمره می‌باشد.

 



موضوع :


نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید ( 767 )                                              


ســوره 8 : انفـــال ( مـدنـی ـ 75 آیه دارد ـ جزء نهم ـ صفحه 177 )


  ( قسمــت چهــاردهـــم )


شفـاعت پیامبر و رحمت خدا



 

 ( جزء نهــم صفحه 180آیه 33 ) 

بِســـمِ اللّهِ الـرَّحمــنِ الــرَّحیــم

 

وَ مَا کَانَ اللّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ وَ أَنتَ فِیهِمْ وَ مَا کَانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ

 

 تفسیـــر لفظـــی :

 

و تا تو در میان آنان هستى خدا بر آن نیست که ایشان را عذاب کند

و تا آنان طلب آمرزش مى‏ کنند خدا عذاب‏ کننده ایشان نخواهد بود

 

 تفسیر ادبی و عرفانی :

 

 

سیاق این آیت بیان شرف مصطفی (ص) است ،

 

و اجــــلال قـــــــــدر او و اظهـــــار عــزّ او ،


 

خداوند می فرماید :

ای مهتـــر خافقین ؛

ای سیّــــد ثقلیــن ؛

تا تو در صلب های ایشان بودی ،

اسلاف ایشان را  عــــذاب نکردیم ،

و امروز که در میـــان ایشانی ،

عذاب از ایشان برداشته ایم ،

و فردا که میان ایشان بشوی ،

و خادمان و چاکران تو در میان ایشان باشند ،

و استغفــــــار کننــــد ، عـــــذابشـــــــان نکنیــــــــــــم ،

تا جهانیان عزّت و حرمت و جاه و جلال تــــو را بر درگاه ما بشناسند ،

و بدانند که تـــــــــو برای ما عزیــــــــز بنده ای .

 

نوشتـــــــــه اند :

چون مصطفی (ص) را رفتن به سرای آخرت نزدیک شد ؛

جبرئیـــــــل بیامد و به او گفت :

تا تو در میان امت بودی خداوند آنان را عذاب نکرد !

حضرت پرسید :

اکنون که من از میان آنها می روم ؛

امت من گرفتار عذاب خواهند شد ؟

جبرئیل گفت : ای سیّد؛

دل به چه مشغول داری ؟ و چه اندیشه بری ؟

که حق تعالی می فرماید :

تا وقتی که امت تو از خداوند طلب آمرزش می کنند ،

آنان را عذاب نخواهد کرد !

حضرت فرمود :

ای جبرئیل ؛ ترسم که در استغفار کوتاهی کنند !

جبرئیل به حضرت عزت باز رفت و باز آمد و گفت :

خداوند می فرماید :

هرکس پیش از مرگ به یک سال عــــــذر خواهد ،

عذرش می پذیرم که من پذیرنده ی عذرخواهانم ،

و نیوشنده ی آواز ســــــــائلانم ،

و پوشنده ی عیب های عیب دارانم .

مصطفی (ص) به جبرئیل گفت :

یک سال مدتی بسیار است ، از خداوند ارفاقی و شفاعتی بخواه !

جبرئیل به کرّات رفت و باز آمد تا به یک ماه پذیرفته شد ،

و چون آن حضرت باز برای مدت کمتر شفاعت کرد ،

تا به یک ســــــــــاعت رسیــــــــد !

و چون باز مصطفی (ص)  رعایت حال امت را خواست ،

از جانب خداوند فرمان رسید :

که چون پشیمانی از گنـــــــــاه در دم مرگ ،

 در دل امت تو آید آن را بپذیرم ، اگر چه زبان او کار نکند !

حضرت به جبرئیل گفت :

اگر در حـــــال سکـــــــــرات مـــــــــرگ ،

بنده ی بیچاره ی درمانده ،

اظهار ندامت و پشیمانی را فراموش کند ،

آیا عـــــــذاب می بینــــــــد ؟

جبرئیل برای آخرین مرتبه رفت و باز آمد و گفت :

خداوند رئــــــوف و مهربان می فرماید :

در این صورت شفـــاعت تـــو و رحمــــت مـــــن ،

هــــــر دو در جـــــــــای خود هست !


    [ این ها همه در مواردی است که حق الناس مطرح نباشد ، ولی اگر حق الناس بود     و یا گناهی بزرگ در مورد ملتی بود و یا قتل و غارت بیت المال و ... بود     حساب فرق می کند ، کسی که به شخصی ستم کرده باید رضایت او را جلب کند ، کسی که به ملتی تجاوز و ستم کرده باید به گناه خود اقرار و اظهار ندامت کند واگر بتواند جبران نماید ! اگرچه برخی ستمها قابل جبران نیست !!!]



موضوع :


نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید ( 766 )                                             


ســوره 8 : انفـــال ( مـدنـی ـ 75 آیه دارد ـ جزء نهم ـ صفحه 177 )


  ( قسمــت سیزدهـــم )


عمـارت قلـب 

 ( جزء  نهــم صفحه 180آیه 30 ) 

بِســـمِ اللّهِ الـرَّحمــنِ الــرَّحیــم


وَ إِذْ یَمْکُرُ بِکَ الَّذِینَ کَفَرُواْ لِیُثْبِتُوکَ أَوْ یَقْتُلُوکَ  أَوْ یُخْرِجُوکَ

وَ یَمْکُرُونَ وَ یَمْکُرُ اللّهُ وَاللّهُ خَیْرُ  الْمَاکِرِینَ   

 

 تفسیـــر لفظـــی :

 

و [یاد کن] هنگامى را که کافران در باره تو نیرنگ مى‏ کردند تا تو را به بند  کشند

یا بکشندیا [از مکه] اخراج کنند و نیرنگ مى ‏زدند و خدا تدبیر مى ‏کرد   

و خدا بهترین تدبیر کنندگان است

 

 تفسیر ادبی و عرفانی :

 

و آنان مکرِ تلبیس (پوشیده) ساختند ،

و خداوند مکــــرِ هلاکت بر ایشان گماشت ،

مکـــــــر در راه اهــــــــل خصوص آید ،

چون بر طاعت خود نگرند و آن را بزرگ دانند ،

لکن استــــــدراج ( بتدریج کیفر دیدن ) عامّه ی خلق را گیرد ،

هنگامی که نعمت دنیــا به آنها روی نهد و تکیـــه بر آن کنند .

ای عالمــــــــان ؛

ای عابــــــــدان ؛

ای عارفـــــــان ؛

 زینهـــــــــــــــــار !

که به علم و عبادت و عرفان خویش مغرور شوید !

که ابلیس را علـــم و عبــــــادت بود !

و دیـــــــد آن چه دیــد !

ای دنیـــــــــــــــــا داران ؛

ای خــــــــــــــــــواجگان ؛

ای خـــاصّــــــــــــــــان ؛

زینهـــــــــــــــــــــــــــار !

به دنیــــــــا غـــــــرّه مشوید !

و تکیــــــه بر آن مکنید !

که قـــــــارون از این دنیــــــــــا بسی گرد آورد !

و رسیـــد به آن چــه رسیــــــد !

نوشته اند که مصطفی (ص) به علی (ع) فرمود :

اگــــر دیــــدی مـــــــردم به فضـــائل مشغولند ،

تو  به فـــــــرائــض مشغول شو !

اگـــر دیدی مــــردم به طلب دنیـــــــا مشغولند ،

تو  به طلب عقبــــی مشغول شو !

اگر دیدی مردم به راضی کردن خلق مشغولند ،

تو  به راضی کردن حق مشغول شو !

اگر دیدی مردم به جیفــه ی دنیــــا مشغولند ،

تو  به عمـــارت قلـــــب مشغول شو !

و چون بینی که مردم به عیب جوئی یکدگر مشغولند ،

تو  به عیب جوئی نفس خویش مشغول باش !

 

 

 

لـذّت عشــق

 

لذت عشـق تـو را جـز عـاشـق محـــزون ، نداند
رنج لذت ‏بخش هجـران را به جز مجنـون ، نداند


تا نگشتى کوهــکن ، شیـرینى هجـــران ندانى

نــــاز پـــرورده ، ره آورد دل پــــــر خــــون نداند

خسـرو از شیرینى شیــرین ، نیابد رنگ و بویى

تا چو فرهاد از درونش ، رنگ و بـــو بیرون نداند

یوسفـــى بایــــــد که در دام زلیخـــا ، دل نبـازد

ورنه خورشید و کواکب در برش مفتــــون نداند

غـــــرق دریــــا جز خروش موج بى پایان ، نبیند

بـادیه پیمـاى عشقـت  سـاحـل و هـامـون نداند

 

جلـــــــوه دلـــدار را آغــــاز و انجامــــــى نباشد
عشـق بى پایـان مـا جـز آن چـرا و چـون ، نداند

[ دیوان امام خمینی (ره) ص 98 ]


این جمعه هم که نیامدیـد آقـا !

 

 

و ما برای تعجیــــــل در فـــــــرج مبارکتــــان

 

همچنـــــان دعـــا می کنیم

 



موضوع :


نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید ( 765 )                                             


ســوره 8 : انفـــال ( مـدنـی ـ 75 آیه دارد ـ جزء نهم ـ صفحه 177 )


  ( قسمــت دوازدهـــم )


درخـت ایمـــان 


 

 

 ( جزء نهــم صفحه 180آیه 29 ) 

بِســـمِ اللّهِ الـرَّحمــنِ الــرَّحیــم

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إَن تَتَّقُواْ اللّهَ یَجْعَل لَّکُمْ  فُرْقَانًا

وَ یُکَفِّرْ عَنکُمْ سَیِّئَاتِکُمْ وَ یَغْفِرْ لَکُمْ وَاللّهُ  ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ

 

 تفسیـــر لفظـــی :

 

اى کسانى که ایمان آورده‏ اید اگر از خدا پروا دارید براى شما [نیروى] تشخیص 

[حق از باطل] قرار مى‏ دهد و گناهانتان را از شما مى‏ زداید و شما رامى‏ آمرزد

و خدا داراى بخشش بزرگ است

 

 تفسیر ادبی و عرفانی :

                    

  مؤمنـــان را می فرماید :

اگر به راه تقــــــــوی روید ،

( و به همه حال تقوی را پناه خویش گیرید )

شمــــا را از علــــــــم و الهــــــــــام ،

فرقانی دهد که با او حق را از باطل جدا کنید ،

و راست راهی و گمراهی را از هم بشناسید .


شما که به علــــــم تمام عالمـــــانید ،

شمــــا که به الهــــــــام درست عارفـــــانید ،

بدانید که فرقــــانِ مردِ عالم ، اَدِلَّـــه ی شــــرع است ،

و برهانی است روشن در سایه ی بذلِ مجهودِ کسبِ بندگی !

و فـــرقــــان عـــــــارف ، نــــــوری است غیبی ،

و آئینه ای است روشن به موهبت الهی و الهــــام ربّانی .


در این آیت رمـــــــــزی است که می فرماید :

ای شما که اصل درخت ایمـــــــان گشتید ؛

اگر آن را به تقـــــــوی پــــــرورش دهید ،

سه ثمـــــــــره بیـــرون دهد :


یکی ؛ فرقــــان ، که فرمود : یَجْعَل لَّکُمْفُرْقَانًا

دیگری ؛ تکفیر (محو گناه ) ، که فرمود : وَ یُکَفِّرْ عَنکُمْ سَیِّئَاتِکُمْ

سوم ؛ مغفرت ، که فرمود : وَ یَغْفِرْ لَکُمْ


و بدان که فرقــان ؛ تعـــریف است ،

و تکفیـــر ؛ تخفیــــــــف است ،

و مغفرت ؛ تشریف است .

تعریف به جا و به سزا ،

و تخفیف نیکـــــــو ،

و تشریف تمام .


 

شــرح جـلــــوه

 

دیـــــده‏ای نیست نبینـــــد رخ زیبــــای تـــــو را

نیست گوشی که همی ‏نشنـــود آوای تــــو را


هیــــچ دستی نشود جز بر خــــوان تـــــو دراز

کس نجویـــــد به جهـــــان جز اثــر پــای تــو را

ره رو عشقــــم و از خــرقـــه و مسنــد بیـــزار

به دو عالَـــم نــدهـــــــم روی دل آرای تـــو را

قـامـت ســـرو قـــدان را به پشیــــزی نخـــرد

آن کـــه در خــواب ببینــد قــد رعنــای تــــو را

به کجــا روی نمایــد که تــو اش قبلــه نه‏ای؟

آن کــه جویـــد به حـــرم، منزل و ماوای تـو را

همه جا منزل عشقست که یارم همه جاست

کــور دل آن کــه نیابد به جهــان ، جـای تــو را

با که گویـــم که ندیده است و نبیند به جهــان

جــز خــم اَبــــرو و جز زلف چلیپـــــای تـــو را

دکه ی علـم و خــرد بست ، درِ عشق گشود

آن که می‏داشت به سر علّت سودای تـــو را

 

بشکنـــم این قلـــم و پـــاره کنــم این دفتـــر

نتـــــوان شـــــرح کنــــم جلـــوه والای تــو را

 

[ دیوان امام خمینی (ره) ص 74 ]

 

برای سلامتی و خشنودی امـــام و مقتــــدا و مولایمان


 قائـم آل محمّـــــد (ص)

 

و برای تعجیل در فـــرج مبــــارکشان

  

دو رکعت نماز مخصوص و یکصد صلوات


 



موضوع :


نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید ( 764 )                                             

ســوره 8 : انفـــال ( مـدنـی ـ 75 آیه دارد ـ جزء نهم ـ صفحه 177 )

    ( قسمــت یازدهـــم )

اقسـام خیــانـت


 

 ( جزء نهــم صفحه 180آیه 27 ) 

بِســـمِ اللّهِ الـرَّحمــنِ الــرَّحیــم

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ  وَ الرَّسُولَ وَ تَخُونُواْ أَمَانَاتِکُمْ وَ أَنتُمْ تَعْلَمُونَ      

 

 تفسیـــر لفظـــی :

اى کسانى که ایمان آورده‏ اید به خـــــــــدا و پیـــامبــــــــر او خیــــــــانت مکنید

و [نیز] در  امانت هاى خود خیانت نورزید و خود مى ‏دانید [ که نباید خیانت کرد ]

 تفسیر ادبی و عرفانی :

معــرفی ســــه خیـــانت :

1 ـ خیـــانت به خداونــــــــد ، در پنهان داشتن محبت دنیــــــــا ، و محبت ریاست (جاه طلبی و مقام دوستی ) است . ( این خیانت بیشتر در کمین خواص است )

[ و امروزه بیش از هر زمان دیگر این خیانت در جامعه مشهود است ! آیا به راستی کسانی که حُب دنیـــــــا و حفظ مقــــــــام ( برای خود و بستگان نسبی و سببی و جناحی خود ) چنان چشم و گوش شان را بسته که انجام هر عملی و گفتن هر سخنی و اعلام هر مواضعی را برای خود مبـــــــاح می دانند ! به این خیـــــانت بـــــزرگ که در این آیه شریفه بدان تصریح شده است ، توجهی ندارند ؟

[ مرتکبین این خیانت علاوه بر ضایع کردن اجر حسنات (سوابق قبلی) خود و پائین آوردن شأن و قدر و مقام معنوی خود و بر باد دادن همه ی کِشته های خویش ! ممکن است خسارات غیر قابل جبرانی به مردم و جامعه و حکومت و نظام و مملکت وارد کند (مانند فتنه سال 88) ،

البته شیطان اعمال آن ها برای شان زینت می دهد و کارهای شان را به آنها زیبا و مفید جلوه می دهد تا آن جا که حتی این خیانت را خیانت ندانسته و خدمت بدانند !!! در این رابطه قرآن در سوره مبارکه بقره می فرماید : « وَ إِذَا قِیلَ لَهُمْ لاَ تُفْسِدُواْ فِی الأَرْضِ قَالُواْ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ (11) أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَـکِن لاَّ یَشْعُرُونَ (12) »« هنگامی که به آنها گفته میشود در زمین فساد نکنید می گویند ما اصلاح گرانیم ! بدانید که آنها مفسدند (فساد کننده) و لکن درک نمی کنند ! 

و شاید برای همین باشد که علیرغم راهنمائی ها و توصیه های مقــام معظــم رهبـــری و سایر اندیشمندان و دل سوزان نظام ، حاضر به اقرار و اعتراف به گنــــاه بــــزرگ خود نیستند و از کرده خود اظهار ندامت نمی نمایند !!!] 

 

2 ـ خیــــانت به رســول الله(ص) ، نمایاندن آن چه در دل نیست و ظاهر سازی در آداب شـــــــریعت و تَــــرک سیـــــره رســـول الله (ص) و سستی در انجام وظایف است .

 ( این خیانت ، هم در کمین خواص است و هم عوام )

[ و چه بسیارند کسانی که به آن چه در دل بدان ایمان ندارند تظاهر می کنند و حتی به قول معروف کاسه های داغ تر از آش هستند و یا مؤمنانی کاتولیک تر از پاپ ! و خود را چنان می نمایانند که اشخاصی انقلابی ، مؤمن ، متدین و پرهیزکارند ! در حالی که در دل آنها ایمــــان نیست ! این ها در موقع عمل عناصری سست و بی خاصیت هستند و سستی آنها در انجام وظیفه مشخص می شود ! اینها کسانی هستند که به قول قــــــرآن ایمــــان در دل های شان نفوذ نکرده است ، و به پیامبر (ص) هم امر شده : هرگاه اینها گفتند : آمَنّـــا بدان که ایمان در دل هاشان نیست به آنها بگو نگویند آمنّـــــا بلکه بگویند : اَسلَمنــــا ! ]

(... قالت الأعراب آمنا قل لم تؤمنوا ولکن قولوا أسلمنا ولما یدخل الإیمان فی قلوبکم وإن تطیعوا الله و رسوله لا یلتکم من أعمالکم شیئا إن الله غفور رحیم)

آن اعراب گفتند: ما ایمــــان آورده ایم، بگو : ایمان نیاروده اید ولی بگویید: تسلیم شده ایم در حالی که هنوز ایمان در دل های شماداخل نشده است و اگر اطاعت خـــدا و رسول او کنید از اعمالتان چیزی کم نمی کند همانا خداوند بسیار آمرزنده و رحیم است. [آیه 14سوره مبارکه حجرات]


3 ـ  خیانت در امانت و نادرستی در معاملات و در اخلاق

و در معاشرت با مؤمنان و ترک پند و اندرز به آنان است .

[ اگر دو خیانت فوق الذکر بیشتر متوجه خواص است لکن این خیانت به طور عموم در سطح جامعه مشهود است ! از کارگر و کارمند و بازاری و پیله ور و تاجر و زن و مرد و خرد و کلان و ... همه و همه به نحوی در کمینگاه این دام خطرناک شیطانی هستیم ، خیلی باید به هوش باشیم و در افکار و اعمال و آداب معاشرت و داد و ستد و .... دقت نمائیم و در همه حال از خداوند درخواست نمائیم تا ما را از این مهلکه شیطانی محافظت فرماید ، و لحظه ای ما را به خودمان وامگذارد ، که اگر لحظه ای و یک چشم به هم زدنی ما را به حال خود رها کنم در دام های متعدد شیطانی گرفتار و خسرالدنیا والاخره خواهیم شد !

 این است که در دعا های مان از خداوند می خواهیم :

 اِلهی لاتَکِلنِی اِلی نَفسی طَرفَةَ عَینــاً اَبَــــداً ]

[ باز هم و البته و صد البته خــــــواص نیز نه تنها از این دام شیطان ایمـــــن نیستند بلکه بیشتر از عوام مورد توجه شیطان بوده و هستند ، رانت خواری و فسادهای بزرگ مالی و اقتصادی و قراردادهای میلیارد میلیاردی نفتی و واردات و صادرات ها و احتـــــــــکار و سوء استفاده های اداری و تجاری و خدماتی و .... نمونه هائی از این دام بـــــزرگ شیطان برای خــــــــواص است که البته بعضی از آنها افشـــــاء و در دادگاه ها بررسی و منجر به صدور حکم می شود ]

خرقــه ی تــزویــــر

 

ماییم و یکی‌ خرقـــه‌ی‌ تــزویــر و دگــر هیـــــچ

در دام ریــــا ، بستـه به زنجیــــر و دگــر هیـــچ


خودبینی‌ و ، خودخواهی‌ و ، خودکامگی‌ نفس

جان را چو روان ، کرده زمین گیــر و دگر هیچ

در بــارگـــــه دوست ، نبــردیــم و ندیـدیـــــم

جز نـامــه‌ی‌ سربستـه به تقصیر و دگر هیــچ

بگزیده خـرابـــات و ، گسسته ز همـــه خلـق

دل‌بستـه به پیش آمدِ تقــدیــــر و دگر هیـــچ

درویش که درویش صفت نیست ، گشـــایــد

برخلـق خـــدا دیـــده‌ی‌ تحقیــــر و دگر هیچ

صـــوفی‌ که صفـــاییش نباشد ، ننهــد سـر

جـــز بر در مــردِ زر و شمشیـــر و دگر هیـچ

عالِم که به اخــــلاص نیــــاراستــــه خود را

علمش به حجابی‌ شده تفسیــر و دگر هیچ

 

عــارف که ز عــرفــان کتبی‌ چنـــد فراخواند

بستـه است به الفــاظ و تعابیــر و دگر هیچ

شهریور 1364

[ دیوان امام خمینی (ره) ص 74 ]



موضوع :


   1   2   3   4   5   >>   >
طول ناحیه در قالب بزرگتر از حد مجاز


* *