سفارش تبلیغ
صبا ویژن
منوی اصلی
مطالب پیشین
تدبر در قرآن
آیه قرآن
لینک دوستان
خبرنامه
 
آمار وبلاگ
  • کل بازدید: 1592927
  • بازدید امروز: 98
  • بازدید دیروز: 217
  • تعداد کل پست ها: 1279
  • ****
درباره
آرشیو مطالب
*

حدیث

*
لوگوی دوستان
دانشنامه سوره ها
سوره قرآن
کاربردی



نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید ( 866 )                                                                            


ســوره 12 : یوسـف ( مـکّــی ـ 111 آیه دارد ـ جزء دوازدهم ـ صفحه 235 )


  ( قسمــت نهـــم )


تقـدیــر ازلـی

 

جزء دوازد هــم صفحــه 237 آیه 21 ) 

بسم الله الرحمن الرحیم  

وَقَالَ الَّذِی اشْتَرَاهُ مِن مِّصْرَ لاِمْرَأَتِهِ أَکْرِمِی مَثْوَاهُ  عَسَى أَن یَنفَعَنَا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَدًا

وَکَذَلِکَ مَکَّنِّا  لِیُوسُفَ فِی الأَرْضِ وَلِنُعَلِّمَهُ مِن تَأْوِیلِ الأَحَادِیثِ   

وَاللّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لاَ  یَعْلَمُونَ


 تفسیـــر لفظـــی :

 

و آن کس که او را از مصر خریده بود به همسرش گفت نیکش بدار شاید به حال ما سود بخشد

یا او را به فرزندى اختیـــــار کنیم ، و بدین گونه مــــا یوسف را در آن سرزمین مکانت بخشیدیم

تا به او تاویل خوابها را بیاموزیم و خدا بر کار خویش چیره است ولى بیشتر مردم نمى‏ دانند


تفسیر ادبی و عرفانی :  

 

عزیز مصر چون یوسف (ع) را بخرید ؛

زن خود زلیخــــــا را گفت :

این غلام را بزرگ دار و او را گرامی شناس ،

که ما را به کار آید ، و فرزندی را بشاید ،

زلیخـــــــا گفت :

ما باید به شکرانه ی این نعمت ،

اهل شهــــــــر را دعوت کنیم ،

و درویشان و یتیمان و بیوه زنان را بنوازیم ،

و خاصّگیـــــان را خلعــــــت دهیم !

پس از آن همه کارها و تشریفات ،

خانه ی جداگانه ای برای یوسف (ع) بیاراستند ،

و فرش های گران بهــــا افکندند ،

یوسف(ع) در آن خانه به سان زاهدان و عابدان ،

به نمــــــــاز و روزه مشغــــــــــول شـــد ،

و گـــریستــــــن پیشــــــه کـــــــرد !

و غــــم خوردن را عادت گرفت ،

و خویشتن را تشریف نداد ،

و فریفتــــــه نگشت ،

و در فـــراق پــــدر ، غریب وار

و سوک وار روز را به ســـر همی برد ،

 

یک روز که بر درِ ســرای نشستــــه بود ،

غمگیـــــن و اندوهگیــــــــــن ،

مردی را دید که بر شتری نشستـــه ،

و صُحُـــفِ ابراهیـــــم (ع) را همی خواند ،

یوسف (ع) چون آواز عبرانی شنید ؛

از جـــای برجست و آن مــــــرد را بخواند ؛

و از وی پرسید که : از کجائی و به کجا می روی ؟

مرد گفت از کنعــــانــــــــم و اینجا به بازرگانی آمده ام ،

چون یوسف (ع) مرد کنعــــانی را دید و آواز عبرانی شنید ؛

بسیار گریست و انــدوهِ فـــراقِ پــدر بر او تازه گشت .




بادی که ز کوی عشق تــو برخیزد

از خـاکِ جفــا صورت مهـــر انگیزد

آبی که ز چشم من فـــراقت ریزد

هر ساعتم آتشی به سر بر ریزد

 

یوسف پرسید :

 ای کنعانی ؛ از کنعان کی بیــــرون شده ای ؟ و از پیغمبرتان (یعقوب) چه خبــر داری ؟  

کنعانی گفت : من تا از کنعان آمده ام یک ماه بگذشتـــه ، و حـــدیث پیغمبـــــرمــــــــــان را مپــــرس که ؛ هرکه خبر وی پرسد و احوال او بشنود غمگین شود ! چون او را پسری بود که وی را بسیــار دوست داشتی ، و می گوینـــد گــــــــرگ او را بخــــورد ! اکنون سوک واری و غم خواری که بر خود نهاده ؛ از طاقت کوه های بلند بیرون است تا چه رسد به آدمی !


تنها خورَد این دل غم و تنها کَشَدا

گردون نکَشَد آن چه دل ما کشدا

یوسف (ع) گفت :

از بهر خدای برگو که آن پیــــــــر چه می کند ؟ حالش چــــــون است ؟ کجــــا نشیند ؟

کنعانی گفت :

از خلق نفــــرت گرفتــــه ، و از خویش و پیـونــــــد باز بریــــــده ، صومعــه ای ساختــه ، و آن را خانــه ی غـــم نام نهاده ، پیوستــه آن جا نمــــــاز کند ، و جز گـــریستن و زاری کاری ندارد ! و چندان گریستــه که همه مژگان او ریختــه ! به گاه سحـــــر از صومعــــــــه بیرون آید ، و زار زار بنالد چنان که اهل کنعان همه بگریند ،


 

او همی گوید :

کجاست آن گوهــر صدف دریــائی ؟

کجاست آن نگیــن حلقــه ی زیبـــائی ؟


ماها به کـــــدام آسمانت جویم ؟

سروا ، به کدام بوستانت جویم ؟

 

یوسف چون این سخن بشنید ، چنــــدان بگـــریست که بی تاب شد ، بیفتــــاد و از هـــوش برفت ،

مرد کنعانی چون این حال بدید ؛ بترسید و بر شترش نشست و برفت ،

یوسف که به هــــوش آمـــــد ، مرد کنعــانی رفتــــه بود ،

دردش بر درد زیادت شد و اندوه فزود ، که پیغـــامی به پـــــدر نـــداد ،

تا این پیـــرِ پردرد را دل جوئی و تسلّی باشد .

 

آری ای جوانمــــرد ؛

 

این درد بر درد چرا ؟ این حسرت بر حسرت از کجا ؟

 

تا عاشق دل خستـــه بداند ؛

کـــــــه آن بـــــلا ، قضــــــــا است !

هرچند نه بر وفق اختیـــار و رضــا است !

سوختــــه را بــــازسوختـــــن کی روا است ؟

 

هم چنــــــان که آتش ، خرقـــه ای سوختــــه خواهد تا بیفروزد ؛

دردِ فـــــــــــراق هم ، دل سوختــــه ای خواهد تا با وی در ســــازد !


این است تقدیر ازلی و حکم لم یزلی


هــــر درد کــه زین دلـــم قــــدم بـرگیــــرد

دردی دگـــــرش به جـــــــای در بـرگیــــرد

این درد ، به هر درد صحبـت از سـر گیـــرد

که آتش چو رسد به سوختـه ، از سر گیرد

 

اَللهُمَّ عَجِّــل لِوَلِیِِّــکَ الفَـــرَج



موضوع :


نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید ( 865 )    

                                                                    

ســوره 12 : یوسـف ( مـکّــی ـ 111 آیه دارد ـ جزء دوازدهم ـ صفحه 235 )


  ( قسمــت هشتـــم )


سیـرت زیبــا


 

جزء دوازد هــم صفحــه 237 آیه 20 ) 

بسم الله الرحمن الرحیم  

وَ شَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ دَرَاهِمَ مَعْدُودَةٍ وَ کَانُواْ فِیهِ مِنَ الزَّاهِدِینَ

 تفسیـــر لفظـــی :

و او را به بهاى ناچیزى [چند درهم] فروختند و در آن بى‏ رغبت بودند


 تفسیر ادبی و عرفانی :  

عجب نه آن است که برادران ،

یوسف را به بهـــائی انــــدک بفروختنــــد ،

عجب کار سیّـــاره (کاروان) است که ؛

چنین یوسفی را به بیست درم به چنگ آوردند !

عجب نه آن است که قومی بهشت باقی را ؛

به چند درم دنیای فانی بفروختند ،

عجب کار ایشان است که ؛

بهشتی بدان بزرگواری ،

و مُلکی بدان بزرگی را ؛

به نانی که در دست درویشی نهادند به دست آوردند !

آری ؛ دولت را بهائی نیست ،

و کرامت حقّ را جز عطائی نـــه !

اگر آن چه را در یوسف تعبیه شده بود ؛ 

از عصمت و طهارت و حقیقتِ قرب ؛ 

و لطایفِ علوم و حکمت ، 

بر برادران کشف شده بودی ؛

نه او را به بهای بخس فروختندی !

و نه او را نام غلامی نهادندی !

این اصل حکمت و حقیقت است ،

لکن از آن برادران حسود و طماع این عجب نیست که ؛

اگر از آن همه فضایل و مناقب و کرامت ،

و ارزش های معنـــــویِ یوسف اطلاع داشتنـــدی ،

چه بسا از همان طفولیت او را نابـــود کرده بودندی !

 

بــــدان کـــــه :

جمـــــــال دو نوع است ؛

جمـــال ظاهــــر و جمــــال باطـــــن ، 

جمال ظاهرآرایش خَلق است و صــــورت زیبـــــــا ،

و جمـــــال باطنآرایش خُلــق است و سیــــرت نیکـــــو ،


که گفتــــــــه انـــــــد :


صورت زیبای ظاهر هیچ نیست


ای برادر سیرت زیبـــــا بیــــــار

خداوند تبارک و تعالی فقط ؛

جمال ظاهر یوسف را به برادران نمود ،

پس ؛ بیش از آن ندیدند ، لاجرم حسد ورزیدند ،

و او را به بهــــای اندک بفروختنــــــــد ،

ولی خداوند شمّــه ای از جمال باطن یوسف را

به عزیز مصر نمود که به همسر خود گفت :

او را گـــــــرامی دار !

پس عالمیان بدانند که ؛

قدر و منزلت نزد خداوند تبارک و تعالی ؛

در جمــال باطــن است نه در جمــــال ظاهــــر ،

رسول الله (ص) فرموده اند :

خداوند به صورت ها و دارائی های شما نظر نمی کند ؛

بلکه به دل های شما و سیرت هایتان نظر می کند .

نوشتــــه انــــد :

روزی یوسف (ع) در آینـــــه نظــــــر کرد ،

و جمـــال ظاهـــــر خود را بر کمــــــال دید ،

با خود گفت ؛

اگر من غلامی بودم ، بهای من آن قدر زیــــاد بود !

که کسی توانائیِ خریــــــــد مرا نداشتی !

پس ؛ خداوند از وی نگذشت تا ؛

کیفــــــــر آن خودبینــــــی را بچشیــــد ،

این بود که او را بعنوان غلامی گریـــزپــــا ، 

به بیست درم بفروختند !

ای جوانمـــــــرد ؛

خود را نبین که خود بینــــی را روی نیست ،

خــــود را منــــگار که خود نـــگاری را رأی نیست ،

خود را مپسنــــد که خودپسنـــدی را شـــــرط نیست !


دور باش از صحبت خود پرور عادت پرست

بوسه بر خـــاک کف پــــای ز خود بیزار زن

 

 

ای خــــــدا ؛


یوسف این امّت کَی خواهد آمد ؟


آن که سازد این جهان را گلستان کی خواهد آمد ؟

 

برای سلامتی و خشنودی امـــام و مقتــــدا و مولایمان


 قائـم آل محمّـــــد (ص)

 

و برای تعجیل در فـــرج مبــــارکشان

  

دو رکعت نمـــاز مخصوص و یکصد صلوات




موضوع :


نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید ( 864   )                                                                             


ســوره 12 : یوسـف ( مـکّــی ـ 111 آیه دارد ـ جزء دوازدهم ـ صفحه 235 )


  ( قسمــت هفتـــم )


صبـــح وصـــال



...

 

 

جزء دوازد هــم صفحــه 237 آیه 19 ) 

بسم الله الرحمن الرحیم  

وَجَاءتْ سَیَّارَةٌ فَأَرْسَلُواْ وَارِدَهُمْ فَأَدْلَى دَلْوَهُ قَالَ  یَا بُشْرَى

هَذَا غُلاَمٌ وَأَسَرُّوهُ بِضَاعَةً وَاللّهُ عَلِیمٌ بِمَا  یَعْمَلُونَ


 تفسیـــر لفظـــی :

 

و کاروانى آمد پس آب‏ آور خود را فرستادند و دلوش را انداخت گفت مژده این یک  پسر است

و او را چون کالایى پنهان داشتند و خدا به آنچه مى ‏کردند دانا بود


 تفسیر ادبی و عرفانی :  

 

تعبیه لطف الاهی در حق یوسف (ع) است ،

که در چــــــاهــی افتـــــــد ،

با جگری سوختـه و دلی پر درد و جانی پر حسرت ،

که از سرِ بی نوائی و وحشت تنهائی بنالید ،

و در حقّ بزاریــــد و گفت :

خـــدایـــــا ؛

تــو دل گشــائی ،

تـــــو رهنمـــــــــائـــی ،

تــــو مهـــــــــر افـــــزائــــی ،

تو کریــــم و لطیف و نیک خــدائـی ،

چه شود که بر این خسته دل ببخشائی ؟

و از رحمت خود دری به رویــــم بگشـــــائی !


 

یعقوب (ع) نیز بر این صفت همی زاریـــــد و نالیــــــد ،

و ســوز و نیـــــاز خود بر درگاه بی نیـــازی عرضه کرد ،

تا این کــــه شبِ وحشت به پــایـــــان رسیــــد ،

و صبـــــح وصـــــال از مطلع شادی بدمید ،

و کاروان در رسیــــــــد !



کاروان به شاه راه ، آهسته و نــرم همی می آمد ،

که ناگهـــــــان راه به ایشــان نـاپــدیــد شد !

و کاروانیــــان راه را گــــم کردند ،

همی رفتند تا به سرِ چاهی رسیدند ،

که این بی راهه با صد هزار راه برابر آمد !

و دردی بود که بر صد هــزار درمان افزون آمد !


نوشتــــــه انـــــد :

برادران یوسف ، پیراهن او را با خون بزغاله رنگین کردند ،

و نـــزد یعقــــوب (ع) آوردند ،

یعقوب (ع) دید پیراهن دریده نشده و پاره نگشتـــه ،

گفت :

شما دروغ می گوئید ، یوسف را گرگ نخورده !

اگر گرگ یوسف را خوردی ، ابتدا پیراهن را پاره کردی !

آن گاه گفت :

به خـــــــدا قســــم تا کنــــون گـــرگی ؛

به این بردباری و باانصافی ندیده و نشنیده ام !

که فرزند مرا بخورد و پیراهن او را ندرد !


 

گـــوینــــــــــد :

پیراهن یوسف (ع) در سه زمـــــان ، سه اثـــــر داشت :

یکی وقتی که آن را با خـــون دروغیــن برای یعقــــوب (ع) آوردند ،

دوم وقتی در خانـــه ی زلیخــا هنگام فرا از گنــاه از عقب دریده شد !

سوم وقتی که بر صورت یعقوب (ع) افکندنـــد و دیــــده اش بینـــــا شد !

 

 

 


نسیــم سحــــری

 

دکّـــــه عطر فروشى است و یا معبر یــار ؟

مـــــاه  روشنگــــر بزم است و یا روى نگار ؟  

 

اى نسیــــم سحـــــرى ، از سر کویش آیى 

کـــه چنین روح فــــزایى و چنین غالیه بار ؟

غمزه‏ اى تا بگشــــــایى به رُخــم راه امیــد 

لطفى اى دوست ، بر این دلشده زار و نزار

درِ میخانه به رویـــم بگشوده است حــریـف

ســـــاغرى از کف خود باز ده ، اى لاله عذار

خُم مى زنــده ، اگر ساغرى از دست برفت

ســــر خُـم باز کـــــــن و عقده ز جانـم بردار

 

بــــر کَنَم خـــرقه سالـوس ، اگر لطف کنى

سرنهم بر قَــدَمَت خرقـه گـذارم به کنــــار

 

[ دیوان امام خمینی (ره) ص 123 ]

 



موضوع :


نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید ( 863   )                                                                              


ســوره 12 : یوسـف ( مـکّــی ـ 111 آیه دارد ـ جزء دوازدهم ـ صفحه 235 )


    ( قسمــت ششـــم )


دیـن و مسـابقــات 


 

جزء دوازد هــم صفحــه 237 آیه 17 ) 

بسم الله الرحمن الرحیم  

قَالُواْ یَا أَبَانَا إِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَکْنَا یُوسُفَ عِندَ مَتَاعِنَا

فَأَکَلَهُ الذِّئْبُ وَمَا أَنتَ بِمُؤْمِنٍ لِّنَاوَ لَوْ کُنَّا صَادِقِینَ

 تفسیـــر لفظـــی :

 

گفتند اى پدر ما رفتیم مسابقه دهیم و یوسف را پیش کالاى خود نهادیم

آنگاهگرگ او را خورد ولى تو ما را هر چند راستگو باشیم باور نمى‏ دارى


 تفسیر ادبی و عرفانی :

 

این دلیل است که مسابقت روا است ،

چنان که در زمان رســــــول الله (ص) ،

مسابقات اسب دوانی و شتر سواری ،

شمشیـــــــر زنی ، تیــــــر انــــــدازی ،

و دویـــــدن با سرعت رواج داشتـــــه ،

و مسابقه ای که برادران یوسف داشتند ؛

تیـــــــرانـــــــــدازی بــــوده است .

پیامبر مکرم و معظم (ص) ،

در باره ی مسابقه ی تیــــراندازی فرمودند :

هرکس تیراندازی بیاموزد و آن را تــرک کند ؛

نعمت بزرگی از دست داده است .

و نیز ایشان فرمــوده انـــد :

حق فــرزنـــد بر پـــدر آن است که ؛

کتـــاب خــــدا و شنـــــا و تیراندازی به او بیاموزد .

یعنی آموزش شنــــــا و تیــــــــرانـــدازی را ؛

در ردیف آمـوزش کتــــــاب خــــدا آورده اند !

 

 

 

همچنین فرمــوده انـــد :

ســه بـــــازی ، لهــــو و بیهــــوده نیست :

1)    بازیِ افراد خانواده با همدیگر ،

2)    بازی با اسب و اسب سواری و اسب دوانی

3)    تیــــــــــر انـــــــــدازی .

 

و نیــــــز فــرمــوده انـــــد :

هرکس را خداوند تیراندازی آموزد ؛

و آن را ترک کند و نسبت به آن بی میل شود ،

نعمتی است که آن را کفــــــران کرده است .


در حدیث دیگر آمـــده است :

همه ی بازی های دنیـــا لهو و لعب و باطل است جز سـه بــازی :

تیـــرانـــدازی ، اسب ســــواری ، بـازی در خــانـــــواده .


از پیامبـــــــر (ص) روایت شده که :

روزی جمعی را دیدند که تیراندازی می کردند ،

فرمودند : تیراندازی کنید و اسب سواری کنید ولی نزد من ؛

تیراندازی دوست داشتنی تر است از سواری .

 

[ و البته این مسابقات و آموزش های رزمیِ رایجِ آن زمان بوده که رسول الله (ص) به آن اهمیت می دادند ، ولی در ایــن زمــــــان ؛ مسابقات رزمی شکل دیگری دارد ؛ امروزه رزمایش های بزرگ ارتش و سپاه ، آموزش های نظامی و رزمی در بسیج ، از اهمیت خاص مورد نظر پیامبــــر (ص) برخوردار است ]

[ امروزه شکارِ پهپــــادهای پیشرفتــهِ دشمن و ساخت جنگ افزارها و هواپیماهای دشمن شکار و پهپـــــاد های پیشرفتـــــه و موشک های دوربُرد و .... از اهمیت خاصی برخوردار است ]

 

 

 

[ و خـــــدای را بسیـــــار شـاکـــریــــم که رزمنـــدگان دیروز و فرماندهــان امروزِ ما به این دانش مفید و دشمن شکن دست یافته اند ، و علیرغم تحـــــریــــم هــــای همه جانبــــــه ی دشمن ، هر روز به پیشرفت های چشمگیر تری نائل می آیند ]

[ اگر چه برخی مسئولین ، اولویت اولشان مذاکره و نرمش با دشمن است ، و به زعم باطل برخی دیگر ؛ ایران فقط بلد است آبگوشت بزماش درست کند !!! ]

تصویر نمونه آزمایشی پهپاد کوکر1 که روز عید غدیر به پرواز درآمد

کوکر 1 مجهز به چهار موتور کم صدا، رادار چند منظوره، سیستم ثابت سازی اپتیکی دوربرد و سیستم ارتباط ماهواره ای برای تبادل اطلاعات مجهز شده است که قابلیت رادار گریزی و عملیات تصویر برداری و پرواز مداوم 3 ساعته تا شعاع عملیاتی 170 کیلومتری و تا ارتفاع  12 هزار پا را در شرایط آب و هوایی مختلف و در روز و شب را دارد؛ در همین حال حرکت در نزدیکترین سطح زمین و حتی بر روی آب از توانمندی های ویژه پهپاد عمود پرواز کوکر1 است.

 

ایام الله دهه ی مبارکه ی فجر مبارک


 

بـــاده هوشیـــاری

 

بــرگیـــر جــــــام و جــامــه زهــد و ریــا در آر 

محـــراب را به شیـــــخ ریـــــاکــار واگــــــذار


بــــــا پیـــــر میکــــده ، خبــر حــــال مـــا بگو 

 بـا ســــاغرى ، برون کند از جــان مــا خمــار

کشکول فقــر شد سبب افتخــــــار مــــــــــا

اى یـــــــــار دلـــــفریب ، بیفـــــزاى افتخـــار

مــــا ریــــــزه خـــــوار صحبت رنـــــد قلندریم

با غمـــزه ‏اى نــــــواز ، دل پیـــــــر جیره خـوار

از زهــر جــــان‏ گـــــداز رقیبــــم سخن مگوى

دانــــــى چه‏ ها کشیدم از این مـــــار خالـدار ؟

بــوس و کنــار یـــــار ، به جــانــم حیـــات داد

در هجر او ، نه بــوس نصیب است و نى کنـار

 

هشــدار ده به پیـــــر خرابــــات ، از غمــــــم

ســـاقى ، ز جــــام بـــاده مرا کرد هوشیــــار

[ دیوان امام خمینی (ره) ص 122]

 



موضوع :


نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید ( 862 )     

                                                                       

ســوره 12 : یوسـف ( مـکّــی ـ 111 آیه دارد ـ جزء دوازدهم ـ صفحه 235 )


( قسمــت پنجـــم )


سنّـت خــدائـی

 

 

جزء دوازد هــم صفحــه 237 آیه 15 ) 

بسم الله الرحمن الرحیم  

فَلَمَّا ذَهَبُواْ بِهِ وَأَجْمَعُواْ أَن یَجْعَلُوهُ فِی غَیَابَةِ  الْجُبِّ

وَ أَوْحَیْنَآ إِلَیْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُم بِأَمْرِهِمْ هَذَا  وَ هُمْ لاَ یَشْعُرُونَ 

 

 تفسیـــر لفظـــی :

 

پس وقتى او را بردند و همداستان شدند تا او را در نهانخانه چاه بگذارند [چنین کردند]

و به او وحى کردیم که قطعا آنان را از این کارشان در حالى که نمى‏ دانند با خبــر خواهى کرد


 تفسیر ادبی و عرفانی :

 

یوسف که از صحبت پـــدر دور ماند ،

به وحی از سوی خـــــدایش نزدیک شد ،

چنین است سنّـت خــــــــدائی که ،

اگر بـــاب بـــــلا بر نفوس اولیـــــاء بگشاید ،

از راه دیگـــر بـاب صفـــا و وِلاء بگشاید ،

اگـــر یک راه بنــــــد آیــــد به حکـــــم بــــــــلا ،

صد راه صفـــــا به صفت وِلاء برگشــــــاید ،

اگر یک لقمـــــه باز گرفت چه زیــــان ؟

که ؛ صــد نــوالــــه در پیچـــد !

اگر یوسف به فراق پدر غمگین گشت چــرا نالــــــد ؟

چون به وصـــــالِ وحیِ حـــقّ رنگیــــن گشت ،


پس ؛ او را وحیِ حــقّ در چــــاهِ بی سامان ،

خوشتـــــــــر از دیـــــدار یعقــــــــوب در کنعــــان !


آری ؛

نواخت هــــا همـــــه در میـــان رنـــــج است ،

و به ازای هــــر ناکامی ، هـــــــزار گنــــج است !


که گفتـــــه انــــد :

 

اگر نشــان آشنـــــائی راست است ؛

هرچه از دوست رســد احســــــان است ،

و اگـــــــــر این دعـــــــوی را معنـــــــــی است ،

شــادی و غـــــم و رنــــــج در آن یکســــــــان است ،



یکی درد و یکی درمــــان پسنـدد


یکی وصل و یکی هجـران پسندد


میان هجر و وصـل و درد و درمان


پسنـدم آن چه را جـانــان پسندد

 

 

شـرح پـریشــانی

 

درد خواهــــم ، دوا نمی خواهــــم

غصه خواهم ، نــــوا نمی خواهــم !


عاشقم ، عاشــــق و مــــــریض تو ام

زین مرض من شفــــــــا نمی خواهم

من جفـــــایت به جــــــــــان خریدارم

از تـــــو ترکِ جفـــــــــــا نمی خواهم

از تـــو جانا جفـــــــــا ، وفـــــــا باشد

پس دگر من وفــــــــــــا نمی خواهم

تــــو صفـــــای منی و مــــروه ی من

مــــــروه را با صفـــــــــا نمی خواهم

صوفی از وصل دوست بی خبر است

صوفیِ بی صفـــــــــــــا نمی خواهم

تـــــو دعــــای منــــی تــــو ذکر منی

ذکــــر و فکـــــر و دعـــا نمی خواهم

هر طـــــرف رو کنـــــم توئی قبلـــــه

قبلـــه ، قبلــه نمــــــــا نمی خواهم

هرکـــه را بنگــــری فـــدائیِ توست

من فدایـــــم ، فــــــــدا نمی خواهم

همه آفـــــــــاق روشن از رُخ توست

ظاهـــری جای پــــــــا نمی خواهم !

[ دیوان امام خمینی (ره) ص 160 ]


 

من این دنیــــــای فانی را نمی خواهم نمی خواهم

من این لـــذّات آنـــــــی را نمی خواهم نمی خواهم

به جـــــــز  محبــــوب یکتـــــایم نمی دانم نمی دانم

به جز آن یــــار جـــانی را  نمی خواهم نمی خواهم

به جـــز راه وصـــــالش را  نمی پویـــــــم نمی پویم

جز این ره ، کامــــرانی را  نمی خواهم نمی خواهم

به فطرت ، عشـق پاکش را  به دل دارم به دل دارم

دگــر معشـــــوق ثانی را  نمی خواهم نمی خواهم

دلـــــم از وی نشــــــانی را به مـن داده به من داده
   
ز دیگـر کس ، نشــانی را نمی خواهـم نمی خواهم

به جــز یـــــار حضـــــوری را  نمی یــــارم نمی یـارم

سبکبــــارم ، گــــرانی را  نمی خواهـم نمی خواهم

به جــان ، درد و غــــــم او را خریـــــــدارم خریــدارم

ز غیـــــرش ، مهربانی را نمی خواهــم نمی خواهم

دل بشکستـــــه می خواهــــد ، ندانستم، ندانستم

دگر مـن ، شــادمـــانی را نمی خواهم نمی خواهم

به جـز قــــرآن ، کتـابی را نمی خواهم نمی خواهم
   
به جز سبــع المثـــانی را نمی خواهم نمی خواهم

علـــی و آل پـــــاکـــــش را پذیـــرفتـــــــــم پذیرفتم

فـــــلانـی و فـــلانــــی را نمی خواهم نمی خواهم

حسن را در لقـــــای خـــــود نگهـــــدارش نگهدارش

که بی تـــــو ، زندگانی را نمی خواهم نمی خواهم


[آیت الله حسن حسن زاده آملی]



موضوع :


<      1   2   3   4   5      >
طول ناحیه در قالب بزرگتر از حد مجاز


* *