قیمت سرور خرید سرور قیمت سرور اچ پی قیمت رم سرور قیمت هارد سرور قیمت لپ تاپ قیمت لب تاب قیمت نوت بوک قیمت لپ تاپ ایسوس قیمت لپ تاپ لنوو قیمت لپ تاپ اچ پی قیمت لپ تاپ ایسر قیمت سوئیچ سیسکو قیمت مودم دی لینک قیمت مودم تی پی لینک لپ تاپ قیمت مادربرد قیمت یو پی اس فروش یو پی اس قیمت پرینتر قیمت دوربین مداربسته قیمت پرینترهای اچ پی دوربین مداربسته قیمت گوشی موبایل قیمت پاوربانک قیمت گوشی سامسونگ قیمت هارد اکسترنال قیمت هارد اس اس دی قیمت فلش مموری قیمت باتری لپ تاپ
سفارش تبلیغ
صبا
منوی اصلی
مطالب پیشین
تدبر در قرآن
آیه قرآن
لینک دوستان
خبرنامه
 
آمار وبلاگ
  • کل بازدید: 1072457
  • بازدید امروز: 26
  • بازدید دیروز: 573
  • تعداد کل پست ها: 1222
  • ****

نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید ( 840 )                                                                            


ســوره 10 : یونُس ( مـکّــی ـ 109 آیه دارد ـ جزء یازدهم ـ صفحه 208 )


  ( قسمــت  بیست و سوّم )


روزگارِ رحمــت


 

جزء یازد هــم صفحــه 218 آیه 88 ) 

بسم الله الرحمن الرحیم  

وَ قَالَ مُوسَى رَبَّنَا إِنَّکَ آتَیْتَ فِرْعَوْنَ وَ مَلأهُ زِینَةً وَ أَمْوَالًا فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا رَبَّنَا لِیُضِلُّواْ عَن سَبِیلِکَ

رَبَّنَا اطْمِسْ عَلَى أَمْوَالِهِمْ وَاشْدُدْ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَلاَ یُؤْمِنُواْ حَتَّى یَرَوُاْ الْعَذَابَ الأَلِیمَ


  تفسیـــر لفظـــی :

 

و موسى گفت پروردگارا تو به فرعون و اشرافش در زندگى دنیا زیور و اموال داده‏ اى ،

پروردگارا تا [خلق را] از راه تو گمراه کنند ، پروردگارا اموالشان رانابود کن و آنان را دل‏ سخت گردان

که ایمان نیاورند تا عذاب دردناک راببینند
آر اس اس


Slide 3

 

 تفسیر ادبی و عرفانی :

 

کار موسی کلیم در بدایت شبانی بود ،

تا به مقــــام کلیمــــــــی رسید ،

و چندین معجزه در دست و عصای او آشکار ساخت ،

لکن عهد موسی عهــــــد عـــــدل بود !

و روزگار وی روزگار قهــــــــــر !

این بود که چون از قبول دعوت خویش از قوم خود نا امید شد ؛

به درگاه خداوند به حق نالید ، و برایشان دعای بد (نفرین) کرد !

و گفت : خداونــــــــدا ؛

اموال آنها را جملگی دگرگون کن ،

خداونـــــد دعــــای او را اجــــابت کرد ،

و عـــدل خویش را به ایشان نمود ،

و حکم قهــــر بر ایشان براند .

بر وفق دعای موسی ،

ایشان ایمـــــان نیاوردند مگر به وقت دیدن عذاب ،

لکن ایمان آنهـــــــــا ســـــــــودی نداشت ،

چنان که جبرئیل به فرعــــون گفت :

حالا ایمــــــــان می آوری ؟

نوبت عهد که به مصطفی (ص) رسید ؛

عهد فضــــل بود و روزگارِ رحمت ،

با آن که آن همه رنــــــج از قریش کشید ،

دندان مبارکش را شکستنــــــد ،

و اهانت هــــــــا کردند ،

باز دست شفقت و رأفــــت بر سر آنان کشید !

و دست ترحّـــــم و شفـــــاعت بگشود !

اگر موسی در عهد عدل در حق قوم خود نفرین کرد ،

مصطفی (ص) در عهــــــد فضــــــــل گفت :


خداونـــــــدا ؛

قوم من نادانند ! آنان را راهنمائی کن !


خداونـــــــدا ؛

راهشان نمــــــــای که می ندانند ،

عذر ایشان می خواهم که مرا می نشناسند !

(یعنی مقـــــام پیامبر (ص) را نشناسنــــد )

خداوند دانست که دل وی تنــــــگ است ،

و رنــــج دل او به غــایـــــت رسیـــده ،

لذا از درگاه عزت خویش ،

و به کمال لطف خویش ،

دل مجروح وی را مرهم نهاد و او را تسلّی داد .

دریـغ و افســوس

 

ای دریغــــــــا !

 

که آن مهـتـرعــالــم بدین عالـم درآمد و رفت


و کسی قــدر  وی را نشناخت!!


ای دریغـــــــا!

 

که آن خورشید جمال در میان ابر نهان گشت


و کسی به حـقیقــت او پی نَبُــــرد !


اَلّلهُمّ َصَلّ ِعَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ  وَ عَجِّل فَرَجَهُم

 

جــام جــــم


بــــــا گلــــرخان بگوییــــــد مــا را به خـود پذیرند

از عــــــــــاشقان بی دل ، همـواره دست گیـرند

دردى است در دلِ مــــا ، درمــــــــان نمى پذیرد

دستى به عاشقــــان ده ، کـز شـوقِ دل بمیـرند

پـــــا نه بــــه محفــلِ مـــــا ، تــاراج کــن دل مــــا

بنگـــــــر به بــــاطل مـــــا ، کـز آب و گِل خمیـــرند

ســـوداگرانِ مرگیــــم ، یــاران شــاخ و برگیــــم

رنـــــدان پــا بـرهنــــه ، بر حــــال مــــا بصیـــــرند

پاکنـــــد مى‏ فروشـــان ، مستـــانِ دل‏ خروشان

 بــــربسته چشم و گوشان،  پیران سر به زیرند

بــردار جــــــام مى را ، جــــــم را گذار و کى را

فـــــرزند مـــــاه و دى را ، کاینان چو ما اسیرند

 

[ دیوان امام خمینی (ره) ص 99 ]



موضوع :


نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید ( 837 )                                                                                


ســوره 10 : یونُس ( مـکّــی ـ 109 آیه دارد ـ جزء یازدهم ـ صفحه 208 )


    ( قسمــت  بیستـــم )


ایمـان و تـوکّـل


 

جزء یازد هــم صفحــه 218 آیه 84 ) 

بسم الله الرحمن الرحیم  

وَقَالَ مُوسَى یَا قَوْمِ إِن کُنتُمْ آمَنتُم بِاللّهِ فَعَلَیْهِ تَوَکَّلُواْ إِن کُنتُم مُّسْلِمِینَ


 تفسیـــر لفظـــی :

 

و موسى گفت اى قوم من اگر به خدا ایمان آورده ‏اید و اگر اهل تسلیم اید بر او توکل کنید


 تفسیر ادبی و عرفانی :  

 

این آیت اشارت به این دارد که :

ایمــان ؛ تنها نه گفتــــار است !

که عمــــــل ؛ در آن ناچـــــار است ،

اعمــــــــــــــــال ؛ در اقـــوال پیوستــــــــه ،

و احـــــــــــوال ؛ در اعمـــــــــــــال بستــــــــــه ،

 

اقـــــوال ؛ صفت زبـــان است ،

و اعمــــــــــــــــال ؛ حـــرکـــت ارکان ،

و احوال ؛ عقیده ی پاک از میان جان است ،

و توکّــــــــــل ؛ عبــــــــــارت از جملــه ی آن است .



موسی (ع) قوم خود را گفت :

اگر خواهید به خـــــدا مؤمن باشید ؛

بر خــــــــــــدا توکّل کنید ،

دست تسلیم از آستان رضــــا بیرون کنید ،

و بر روی اغیــــــــــار باز زنید ،

و به حقیقت دانید که ؛

به دست کسی هیـــــــچ نیست ،

و از حیلـــــــــــت ؛ ســـــود نـــــــــــــه !

قــــوم جواب دادند ؛

ما دست توکل و اعتماد در ضمان خداوند زدیم !

و او را کارســـاز و وکیــــل خود پسندیدیم ،

و مرادها فدای مــــــــراد او کردیم ،

و کار به وی سپــــــــــردیم .


[ و البته این سخن را از روی صدق و راستی نگفتند ! چرا که در غیاب چهل روزه ی موسی (ع) به پرستش گوساله روی آوردند ، به خدا اعتماد نکردند ! چرا که از خوردن منّ و سلوی سر باز زدند و از موسی پیاز و عدس و خیار و ... خواستند ، به خدا ایمان و توکل نداشتند ! چرا که به موسی گفتند : تو و خدایت برو با دشمن بجنگ ! ما اینجا هستیم ! و اینک نیز مدعیان پیروی از موسی (ع) با کمال شقاوت و بیرحمی مرد م را می کشنــــد و خانه ها را خراب می کنند ، و در زمین خـــــدا فســـــــاد می کنند !!! ]

 

کتاب عمــــر

 

پیـــــــــــرى رسید و عهـــــــــد جـــوانى تباه شد                   

 ایّام زنــــدگى ، همــــــه صــرف گنــــــاه شد

بیــــــــــراهه رفتـــــه پشت به مقصد ، همــى روم               

عمــــرى دراز، صـرف در این کـوره راه شد

وارستگــــان ، به دوست پنـــــــــاهنده گشتـــــه ‏اند             

 وابسته ‏اى چو من به جهـان ، بى پنـــــاه شد

خودخواهى است و خود سرى و خود پسندى است         

حاصل ز عـــمرِ آن که خـودش ، قبله‏ گاه شد

دلــــــدادگان ، کــــــه روى سفیدنـــــــــــد پیش یـــار             

 رنــــج مـــــرا ندیده کـــــه رویــــم سیـاه شد

افســـــوس بـــــر گذشتــــــه، بر آینده صد فسوس           

 آن راکـــه بستــه در رسن مـــال و جاه شد

از نـــــــورْ رو به ظلمتــــــم ؛ اى دوست ، دست گیر            

 آن راکـــه رو سیه بــه سراشیب چـــاه شد

 

[ دیوان امام خمینی (ره) ص 93 ]

 



موضوع :


نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید ( 836 )                                                                                 


ســوره 10 : یونُس ( مـکّــی ـ 109 آیه دارد ـ جزء یازدهم ـ صفحه 208 )


  ( قسمــت  نــوزدهـــم )


سنّـت الهــی

 

جزء یازد هــم صفحــه 217 آیه 71 ) 

بسم الله الرحمن الرحیم  

وَاتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ یَا قَوْمِ إِن  کَانَ کَبُرَ عَلَیْکُم مَّقَامِی وَ تَذْکِیرِی بِآیَاتِ اللّهِ

فَعَلَى  اللّهِ تَوَکَّلْتُ فَأَجْمِعُواْ أَمْرَکُمْ وَ شُرَکَاءکُمْ ثُمَّ لاَ  یَکُنْ أَمْرُکُمْ عَلَیْکُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُواْ إِلَیَّ وَلاَتُنظِرُونِ


 تفسیـــر لفظـــی :

 

و خبر نوح را بر آنان بخوان آنگاه که به قوم خود گفت اى قوم من اگر ماندنمن [در میان شما]

و اندرز دادن من به آیات خدا بر شما گران آمده است بدانید که من بر خدا توکل کرده‏ ام

پس [در] کارتان با شریکان خود همداستانشوید تا کارتان بر شما پوشیده نماند

سپس در باره من تصمیم بگیرید و مهلتم ندهید


 تفسیر ادبی و عرفانی :

 

مثال ربّانی از حضرت سبحانی آن است که :

بلا از درگاه ما ، خلعت دوستان است ،

و جرعه ی محنت از جام محبت ما نوشیدن ؛

پیشــــه جـــوان مــــــــــردان است ،

که ؛ هر کس نهاد او نشانه ی تیـــر بــلای مـــا را نشاید ؛

طلعت او محبت و جمال ما را هم نشاید ،

عادت خلق چنان است که ؛

هرکس را به دوستی اختیار کنند ؛

همه راحت و آسایش آن دوست خواهند ،

ولی سنّـــت الهـــــــــــی بر خـــــــلاف این است ،

که او هرکس را به دوستی بپسندد ،

شربت محنت با خلعت محبت بر او فرستد !


 

نگر در حال نــــوح نبیّ ،

که از امّت خویش چه رنج ها و چه محنت ها دید ،

و در دعوت ایشان ، بار بلا و عنا ، چون کشید ؟

سال ها آنان را شب و روز دعوت کرد ،

هر روز او را چنان بزدند که بی هوش گشتی !

و او گفت :

شما هرچه خواهید کنید ،

و هر کَیــــد که توانیــد سازیــــد ،

که من به خدای خویش پشت باز نهادم ،

و او را کارســـــاز خــود می دانم ،

و با مهر و محبّــت او آرمیدم ،

و از دیگران پروا ندارم ،

توکل من بر خــــــدا است ،

و هرکس به خداپشتی دارد ، او را بسنده است ،

و دیگــــــری او را می نباید .

 

خداوند تبارک و تعالی در شب معراج به محمّد (ص) فرمود :

عجب از کسی که به من ایمــان دارد و چگونه به دیگری تکیـه دارد !

کسی که یاد ما در دل دارد ، با یاد دیگران چگونه پردازد ؟

او که مهـــــــر مـــــــا به جـــان دارد ؛

گر جان بر سر آن کند شاید . (شایسته باشد)

 

نوشتــــه انـــــد :

عارفی بزرگوار مریــدی را نزد بوعلی سیاه فرستاد ؛

که باز گوی در توکّل تا کجــا رفتـــــه ای ؟

جــــــواب داد :

بوعلی مردی بی کار است و توکل نشناسد !

اما در این بی کاری چنان مشغول شده ؛

که پـــروای خلــــــــق نمی دارد ،

که کمــــال تحقیــــــــق عبــــودیــــــــــت ؛

در عین تقصیر دیدن نه کار هر بیکار و تردامنی است !

 

باید به خود کافــر شوی اگر خواهی به حق مسلمــان باشی




موضوع :


نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید ( 835 )                                                                                  

 

ســوره 10 : یونُس ( مـکّــی ـ 109 آیه دارد ـ جزء یازدهم ـ صفحه 208 )


  ( قسمــت  هیجــدهـــم )


غوّاصـان گـوهـر حکمـت


 

جزء یازد هــم صفحــه 216 آیه 62 ) 

بسم الله الرحمن الرحیم  

 

أَلا إِنَّ أَوْلِیَاء اللّهِ لاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ

 تفسیـــر لفظـــی :

 

آگاه باشید که بر دوستان خدا نه بیمى است و نه آنان اندوهگین مى ‏شوند


اربعین

کاش مانند ملک بال و پری بود مرا

همچو سیمرغ به آنجا سفری بود مرا

سر یاران سر نی دیدم و با خود گفتم

بین هفتاد و دو سر کاش سری بود مرا

 

 تفسیر ادبی و عرفانی :  

 

اولیــــاء خــــدا در دریای دانش های حقیقت ،

غوّاصـــــــان گــوهــــــــــر حکمت انـــــــــد ،

و در آسمانِ فطرت ، خورشیـدِ ارادت انـــــد ،

و مستقــــرّ عهــد دولت ،

و مقبول حضرت الاهیت ،

و صـدف اســــــــرار ربوبیّـــــــــت ،

و عنوان شریعت و برهـــان حقیقت انــــد ،

نسب حضرت مصطفی (ص) در عالم حقایق ،

به ایشــــان زنـــــــــــده ،

و مَنهَجِ صدق به ثُبات قدم ایشان معمور ،

ظاهرشان به احکام شـــرع آراستـــــــه ،

و باطنشان به گوهـــر فقـــر افروختــــه ،

آثار نظرشان به هر خارستان خذلان که رسد ؛

گلستــــــان دیــــــــن برآید ،

و برکات انفــــــاس آنان ،

به هر شورستان اِدبار که تابد ؛

بویِ گلِ خوش بویِ عشــــــق دهد ،

اگر به عاصی نظر کنند ، مطیــــــــــع گردد ،

اگر به ترسائی دیده باز کنند ، مقبول درگاه عزت شود !

 

چنان که گفتــــــه اند :

وقتی عارفی بزرگوار بیمـــــــار گشت ،

به خلیفه ی وقت خبر رسید ،

خلیفه ، طبیبی ترسا که سخت حاذق بود ،

به بالینش فرستاد تا درمانش کند ،

طبیب شیخ را گفت :

اگر تو را از پوست و گوشت خودم دارو باید ، دریغ نکنم ،

عارف گفت :

داروی من کمتر از این است !

طبیب گفت :

داروی تـــو چیست ؟

عارف گفت :

زنّارت قطع کن من عافیت یابم ،

طبیب ترسا گفت :

شرط جوان مردی نباشد که دعوی کردم و به سر نبرم !

اگر شفای تو در قطع زنّار ما است ،

آسان کاری است ، و زنّــــــار را برید !

عارف شفا یافت و از جای خود برخاست !

خبر به خلیفه رسید ،

او را از این خبر خوش آمد و گفت :

پنداشتم که طبیبی بر بیمار می فرستم ،

خود ندانستم که بیماری بر طبیب می فرستم !

 

(64) لَهُمُ الْبُشْرَى فِی الْحَیاةِ الدُّنْیَا وَفِی الآخِرَةِ

 لاَ تَبْدِیلَ لِکَلِمَاتِ اللّهِ ذَلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ


در زندگى دنیا و در آخرت مژده براى آنان است ،

وعده‏ هاى خدا را تبدیلى نیست این همان کامیابى بزرگ است

 

اولیـــــاء را در زندگانی دنیا و در آخرت بشارت باد ،

که مــــردان حــــقّ اند ،

و علامت ولیّ آن است که ؛

سر تا پای وی عین حرمت باشد ،

چشمش به حرمت بیارایند ،

تا به ناشایست ننگرد ،

زبانش به ادب بنــــــــد کنند ،

تا بیهوده سخن نگوید ،

قدم او را بندحقیقت برنهند ،

تا به هر کوی و برزن و هر مجلس و محفلی برنشود ،

خوی او را بند شریعت برنهند ،

تا جز حــــــــلال به خود راه ندهد ،

اعضاء و جوارح او را در بندِ بندگی کشند ،

تا جز کمر بندگی حق بر میان نبندد .



 

در دنیـــــا به خدمت آراستـــــه ،

و در عقبی به نعمت و رؤیت شایستــه ،

در دنیــــــــا شنـــاخت و محبت ،

و در عقبی نواخت و مشاهدت ،

در دنیــــــاصفــــا و وفـــــا دیـــــــــده ،

و در عقبی به لقـــــــــاء و رضــــــا رسیده است .

 

 

اربعین ثارالله گرامی باد



موضوع :


نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید ( 834 )                                                                                  


ســوره 10 : یونُس ( مـکّــی ـ 109 آیه دارد ـ جزء یازدهم ـ صفحه 208 )


  ( قسمــت  هفــدهـــم )


مــژده ی وصـــل



 

جزء یازد هــم صفحــه 215 آیه 58 ) 

بسم الله الرحمن الرحیم  

قُلْ بِفَضْلِ اللّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِکَ فَلْیَفْرَحُواْ هُوَ خَیْرٌ مِّمَّا یَجْمَعُونَ   


 تفسیـــر لفظـــی :

 

بگو به فضل و رحمت‏ خداست که [مؤمنان] باید شاد شوند

و این از هر چه گرد مى‏ آورند بهتر است


 تفسیر ادبی و عرفانی :  

 

ای محمّــد ؛ مؤمنـــان را بشـــــــارت ده ،

و بگو : به فضـــل من شاد باشیــــد ،

به قــرآن و به محمّـــد بنـــازیـــد ،

که شما را به آن ها گـــــرامی داشتـــم ،

به یـــــــــاد من اُنــس گیـــریـــــــد ،

به وعـــده ی من چشم دارید ،

بر درگاه من خــــوی کنید ،

با ذکر من آرام گیرید ،

عهد من را به جان پذیرید ،

به مهـــــــر مـــــن بنـــــــازیـــــد .

بنده ی شـــــــــاد من آن است که :

به من شـــــــــاد است ،

و او را دو شـــــــادی است :

امـــــــروز شــــــــاد است بــــــــه من ،

و فــــــردا شـــــــــاد است بــــــــــــا مـــن .


روی ما شـــاد است تا تو حاضری ، با روی تو


جان ما خوش باد چون غایب شوی ، با یاد تو


 

 

نوشتـــه انــــــــد :

بنی اسرائیــل را زاهــــدی بود ؛

که هفتـــــــاد سال در صومعـه نشستـه ،

و خــــــــدای را عبــــــــــادت کــــرده بـــــود ،

روزی به پیامبــــــــرِ آن روزگار وحی آمـــــد که :

زاهــد را گوی ؛ نیکو روزگار به ســر آوردی ،

و عمـــری در عبــــــادت من گذاشتی ،

تو را وعده دادم که به فضل و رحمت خویش بیامرزم ،

زاهــــــــــد گفت :

مرا به فضل خودش به بهشت می رساند ،

پس هفتاد سال عبادت من کجـــا به حساب آید ؟

و از آن ؛ چــــــــــه آیـــــــــد ؟

همان ساعت خداوند بر دندان او دردی سخت پدید آورد ،

که از نهـــــــاد او فریــــــــــــاد برآمد ،

نزد پیغمبر شد و زاری کرد و شفا خواست ،

وحی آمـــــد که زاهـــــــد را گــــــــــوی ؛

عبادت هفتاد ساله خواهم تا تو را شفـــا دهم !

زاهد گفت : رضــــــا دادم ، و اینـــــک شفــــــا خواهم ،

فـــــــــــردا تــــــــــو خـــــود دانی ،

خواه مرا به دوزخ فرست و خواه به بهشت ،

وحی آمد که تمام عبـــــــادت هفتـــــــاد ساله ،

در مقابل شفای درد دندان افتاد ،

و چیزی نماند جز فضل و رحمت من !

این است که از خــــدای می خواهیم :

تا با فضل خود با ما رفتار کند نه با عدلش !

اِلهَنا عامِلنا بِفَضلِکَ وَ لا تُعامِلنا بِعَدلِکَ یا کَریــــم


 

مــژده ی وصـــل

 

گــــــــره از زلف خم اندر خم دلبــر ، وا شد

زاهــــــــد پیـــر چو عشّاق جوان رسوا شد

قطــــــــــــره بـــاده ز جــام کرمت نوشیــدم

جانــــــــم از موج غمت ، همقدم دریـــا شد

قصـــــه دوست رهـــا کن که در اندیشه او

آتشى ریخت به جانـــم که روان فرسا شد

مــــــــــــژده وصـــل به رندان خرابات رسید

ناگهـــــــان غلغله و رقص و طرب بر پــا شد

آتشى را که ز عشقش ، به دل و جانـــم زد   

جـــانم از خویش گذر کرد و خلیـــل آسا شد

 

[ دیوان امام خمینی (ره) ص 88 ]

 



موضوع :


   1   2   3      >
طول ناحیه در قالب بزرگتر از حد مجاز


* *